endlesssssssss.....

long break

2008-02-11T13:37:00.000+08:00

last weekend was one helluva long break. work ended last wednesday afternoon and resumed only today. hayuf! haba ng bakasyon. happy chinese new year!!! kiong hee!!!

last wednesday, a number of my colleagues dropped by the house for a swimming/inuman party. saya din. people got drunk, we learned a new card game, ryan jumped into the pool without extra clothes to change into, alner was present.

friday...nette arrived from manila and we had a barbeque party in our condo.

saturday...slept and ate all day. damn. kaya talaga ako lumalaki. hehe!

sunday...finished up the house chores and prepared for work.

over the weekend, i was surfing about the LCA (again) and realized that the lomo craze has indeed hit manila. it seems that everyone nowadays is into lomo that the novelty has become freakishly boring. hahaha! ewan ko ba. basta lahat into it, nawawalan na ako ng gana...so there goes one of my hobbies again. kapag naging uso na...nakakatamad na.

talked to barry earlier this morning and discussed the topic of being deviant. siguro nga deviant ako and in a way, im happy that i have become like this now. i have realized who are the people i can trust and depend on. hirap din kung lahat tropa pero di mo talaga alam kung sino maasahan mo.

kung pinoy si noah...

2008-01-30T21:30:00.000+08:00

i got this from a colleague of mine at work...i normally do not read these types of email as i think it's a waste of time but for some reason or another i found myself actually going through this one...

...it just cracked me up. enjoy!

Kung Pinoy si Noah....

Ganito ang mangyayari sa arko. Read along...

Taong 2005 at isang ordinaryong middle class pinoy si Noah. Nagpakita
sa kanya ang Diyos at sinabing "Pagkatapos ng isang taon ay bubuhos ang
ulan at babahain ang buong kapuluan ng Pilipinas. Gusto kong gumawa ka
ng isang malaking arko at isakay mo rito ang pares-pares
na mga hayop at mga mag-asawang pilipino sa iba't ibang
kapuluan." Ibinigay kay Noah ang specs ng Arko at taos puso nitong
tinanggap ang responsibilidad na sagipin ang sambayanang Pilipino sa
napipintong pagbaha.
Lumipas ang taon, muling nagpakita ang Diyos kay Noah. Walang arkong
nagawa si Noah at galit na galit siyang tinanong ng Diyos, "Nasaan ang
arko na ipinagawa ko sa iyo?" Tumugon si Noah, "Patawarin po ninyo ako
kung di po natupad ang utos ninyo! Nagkaroon po ng malaking problema sa
plano po ninyo."

At inilahad ni Noah ang mga sagabal na nakaharap niya sa pag-gawa ng arko.
Humingi siya ng Mayor's permit
pero papayag lang daw si Mayor kung ang gagawa ng arko ay ang
construction firm ng kanyang pamangkin. Tumungo siya sa Congressman
pero papayag lang daw si Congressman kung may matatanggap siyang
30% commission. Nagtayo ng unyon ang mga kinuha niyang manggagawa at
nag-strike.

Natunugan ng mga left-leaning groups ang kanyang balak at ang mga ito
ay nag-rally dahil daw sa hindi makatarungang pagpili ng mga taong
sasakay sa arko (mga taong naniniwala lang sa Diyos ang pwedeng
sumakay). Nakisali sa rally ang mga bakla at tomboy dahil bias daw na
normal na mag-asawa lang ang pwedeng sumakay.

Ang civil society group ay nakisali na rin sa gulo dahil napag-alaman
daw nila na ang pondong gagamitin sa paggawa ng arko ay galing sa
donasyon ng mga gambling lords at katas ng weteng.

Sa kaguluhang ito ay napilitang magpatawag ng hearing ang senado
"in aid of legislation". Sinubukan ni Noah na gamitin ang EO 464 para
makaiwas sa hearing pero dahil hindi sya executive official, napilitan
siyang tumistigo.

Nang malaman ng senado na utos ng Diyos ang pagpapagawa ng arko,
dineklara nila itong unconstitutional dahil hindi raw nito iginalang
ang separation ng church at state .

Nakialam na rin ang NBI at PNP at sinabi nilang meron silang
impormasyon na ang barko raw na ito ay gagamitin ni Erap sa kanyang pagtakas.
Sinabi naman ng ISAFP at DOJ na it o raw ay gagamitin ng grupong
Magdalo sa binabalak nilang coup laban kay Arroyo. Nilapitan ni Noah si
Mike Defensor para makipag-usap kay GMA. Payag daw si GMA na ituloy ang
arko kung ipapaskil daw sa arko ang malaking mukha ni Arroyo na may
slogan "Towards a Strong Republic". "Hindi po ako pumayag kaya hanggang ngayon
po ay may TRO ang pag-gawa ng arko.

Sa palagay ko po kailangan ko pa ng 10 taon para matapos ang inyong
proyekto." Ang huling wika ni Noah. Napa-iling ang Diyos at sinabing,
"Di ko na kailangang wasakin pa ang bansang ito. Hayaan ko na lang
kayong sumira nito."

happy new year

2008-01-29T00:35:00.000+08:00

i know it may seem a bit too late but i will still try to start the year right. happy new year to everyone. it has been a while since i last wrote. was kinda busy with all the corporate bullshit that im now into. i dont even have the time to be emo...thus the reason why i havent really sat down and wrote something here... hehe! emo is gay anyway.

the past year, a lot has happened. while for some, it may seem as if it's just another year...for me, it seems like a lot has happened. being away from my family, friends, the things i love doing, and love spending time with.

first off, i badly miss playing. when i went home last december, i had a chance to play again. i played bass with my other band called holding hands. yes, it somehow has eased the itch but as you well know...there's no substitute for the real thing. i miss playing the guitar and with my band (yes, i hate to admit it). i know what we had was something...uhmm..let's say magical. i do not know whether i can replicate whatever it is i did with that group of people. i know we had our personal differences (in the direction and pacing of the group among things) but i really appreciate whatever it is we had. it's just a shame that we werent able to finish our EP. that would have really been something and maybe...just maybe...leave me fulfilled enough to not scratch that itch anymore. as it is right now, im just contented listening to unmixed recordings and videos (one of which is here). well..that's that and i have to learn to let it go. i have to learn to focus on other things which leads me to...

photography (or lomography if you will). i have started my lomo experience when i was still in manila. i had a few couple of rolls developed but have not scanned any of them yet (i prefer to keep them in their original square hard copies :) ). i am restarting that passion again here in Singapore and have shot my 2nd roll here (which is posted here). i also bought a dslr just for kicks and i have enjoyed every bit of it. it was well worth the money.

another thing that is really stirring me up right now is cooking. i started cooking back in grade school where i would normally experiment with fried rice. after school, i would go straight to the kitchen because i would be very hungry and started making my own dishes. simple stuff like fried chopped hotdogs with bread and egg and egg and garlic fried rice were all i started with and i would be proud to say that i know and i can really cook. as usual, i dont have the technical know how (as with all other stuff i've been or currently is into)...but i believe i still know how to cook. :)

going back...basically i've realized that some things have come and go and were replaced with new things. i just need to learn how to appreciate the things around me and not take them for granted. bawas init ng ulo, bawas inis, bawas frustrations, bawas ill feelings towards other people. oh yeah, i know..."parang di ako"...hehe!

welcome to the new me. happy new year!

updates

2007-10-25T02:33:00.000+08:00

whoa. this is my first post since i dont remember when. work and a lot more other stuff has been keeping me pre-occupied that's why i wasnt able to blog more frequently than i would've liked to.
well, with nothing but work and house chores to keep me pre-occupied, i have nothing to blog as well. hahaha!

earlier today, my boss talked to me about my confirmation. for the past 2 weeks, i've been actually nervous regarding this because i havent recieved anything from my boss (except for a pay raise! yipee!). i was thinking that maybe it's possible to give a pay raise to someone who you wouldnt regularize. anyway, i was pretty happy with my boss' feedback over my performance. the thing about it is, she's decided to give me more work. hahaha!

the other thing that has been keeping me busy is my financial status. im trying to find ways to make my money work for me. so i'm kinda doing research and stuff on this as well.

as for my foray into serious photography...my first 2 "photoshoots" was a complete failure. for my first few pictures, i thought that i would easily get what the technicalities with regards to the camera and the settings and all that shit but apparently, im mistaken. hehe! for most of the pictures, the background was clear but the subject was blurred. anyway...i'll still fine tune this and once i start taking kick ass photos, i'll post it online so i can have my own gallery. :D

on nov 13, linkin park will be holding a show here in singapore. baduy. pero manunuod ako. nyahaha! wala, no choice eh..para at least may mapanuod naman ako. the tickets are relatively cheap as well...compared to gwen stefani's outrageous prices.

happy happy day!

2007-08-23T00:32:00.000+08:00

congratulations to lesler for her new found love! im so happy for you dude. naks...parang kasal na eh noh? pero seriously, congratulations. you deserve to be happy.

there. for a change, i've posted about something happy. maybe tomorrow i'll have something to rant about again... hahaha!

R.I.P. Eddie

2007-08-23T00:27:00.000+08:00

ex-pro baller eddie griffin just died. what a waste of good talent. the man's a perfect example of wasting his god-given talent. i just hope he's happy wherever he is right now.

frustrated incorporated

2007-08-21T13:33:00.000+08:00

i just had a little conversation with kurt (former drummer of soapdish, current drummer of moyg and rubberpool) on how the music scene is like back home. based on what kurt has told me, the scene has changed a lot already since I left. i miss the good old days...the days (or should i say nights) wherein we play in saguijo...there are only around 6-7 bands...all good friends at that. the crowd size not so big so we pretty much knew everyone. this type of scenario created a more intimate setting for the musicians to impart their music to the crowd. and who could forget the jamming portion. musicians jam with each other during the band's set. i dunno. maybe it's just me but i really miss those days. i miss playing. i miss making music.

the more i think about it, the more i realized that what we (yes, my old band) had was something special. although we didnt get along much very well (specially the end part) i knew that it was different when we were making music. everything just flowed out freely. there was no structure...no guidelines set. just plain old simple music making and everyone had a say in everything (well, except the lyrics since we leave that part to lara. hehe!). yes, even if it took us around 2 months to write the epic "hanggang takipsilim" it was well worth it. for me, it was and still is one of the best SC songs there is (uhmm there are only around 6 or 7 songs anyway -- hehehe!). it's around 7 minutes long and everyone always has a blast playing it.

i would like to venture into photography but i dont have the money to buy the gear. there's a pc or it show this end of the month. let's see what i can get there but most likely, won't be able to purchase my coveted camera. hehe!

i also like to cook and be a chef or something like that. although i lack the formal training, i can proudly say that i know how to cook and i am able to feed people with real food, not just instant food or canned goods. i think i am too old to go and study cooking. so the next best thing is to open up a restaurant or eatery of my own. the thing is, again...this costs a lot of money.

the frustrations in life...the things you would love to do but cannot. yes, i know. make do with what you have and be happy...but how can you be when you're not doing the things you like to do? yes. i think i just be contented with what i am and what i have right now. no choice.

currently listening to: sugarfree - mundong malungkot

settling down...

2007-07-09T13:08:00.000+08:00

it's been around 2 1/2 months since i arrived here in Singapore. Until now, I really can't say that we've settled down already. Things to buy, things to do, this is all too tiring. I miss my family. I miss going to gigs, watching my friends play and even playing myself.

we rented a room in this condo. it's quite expensive but then again, we could not afford to rent our own flat. even if it is expensive, it's quite ok since i share the rent with nette. the thing is, you can't do things the way you want them to be since there are other tenants in the house. I want to buy my own furniture and decorate the living room but i cant. i want to change how the kitchen looks like and is organized but i cant. well, until we have enough money we'll just have to make do with what we have.

right now, even if i miss home i can't imagine myself working back home. the difference between the two countries are just huge. too huge to ignore. now i'm not surprised why everyone is coming here. im quite surprised though at how i am able to manage my own finances. during my first payday. nette and i went out to eat at a place we do not normally eat. i treated my old boss to dinner when he was here. i brought a PSP, i was able to pay off my debt in the philippines. i was able to buy some furniture stuff for the house, do weekly grocery and even save around 43% of my salary for the first month alone. i couldnt believe that i was able to do that. there is just no way that anyone be able to do that in manila unless you're earning more than a hundred thousand.

...now tell me...who says living in singapore is expensive?

things get pretty expensive when...
1. you smoke and you can't stop puffing away. cigarettes here cost around 11sgd. which is around P330 (roughly).
2. you party all day all night. i heard the entrance to a bar like MOS (ministry of sound - something like embassy in manila) is around 20sgd (roughly P600) and the drinks don't come in cheap either. plus...after being robbed by the bar...you need to pay the cab fare which is 1.5 times more than your usual fare (after 12am). Yes, cab rates depend on the time of the day.
3. you drink alcohol even at home. yes, beer, hard drinks are also quite expensive.
4. you do not eat cheap hawker food and go to more elegant places to eat. hawker centers offer a wide variety of dishes with the prices ranging anywhere between 2sgd to 6sgd depending on the type of food you are eating. even McDonald's is more expensive. -- I have never tried McDonald's here and I have no plan to try it out in the near future. Hehe!
5. you turn on your aircon like there's no tomorrow. yes, singapore is hot but is it hotter than manila? it's supposed to be but it isnt. i think it really has something to do with the cleanliness of the place and the abundance of trees around.

in other words...mahal lang magkaroon ng bisyo dito. hehe!

currently listening to: silent sanctuary - ingat ka

ilang tulog na lang...

2007-02-23T17:50:00.000+08:00

ilang tulog na lang may hatchback nanaman ako. woohoo!!!

ilang tulog na lang wala na ako sa pinas. woohoo!!!

ilang tulog na lang. bow!

kasalukuyang nakikinig sa: panic! at the disco - i write sins not tragedies

nagbibilang ng araw

2007-02-21T10:43:00.000+08:00

ilang araw na lang aalis na ako. ganadong ganado na ako. ito na siguro ang pinakamalaking bakasyon ng buhay ko. wala akong iisipin kundi magrelaks, magenjoy, magpakasaya.

pagod na pagod na talaga ako sa araw araw na paulit ulit na iniisip pano ka kikita ng pera. kung pano ka mabubuhay ng mag-isa. kung pano mo kakayanin magkaroon ng sarili mong pamilya.

minsan may sumusulpot sulpot pang problema sa pag-ibig. pero steady lang. sabi ng APO "ganyan talaga ang buhay". sabi naman ng Dashboard Confessional "remember to breathe".

bukas, ako'y tutungo sa isang lugar kung saan ako'y makikipagsapalaran. pakiramdam ko'y para akong isang probinsyano na tutungo sa isang bagong lugar. pero alam ko na ang lahat ng ito'y panandalian lamang.

kasalukuyang nakikinig sa: dashboard confessional - the sharp hint of new tears

tangina mo talaga chris carraba. kahit gano kaluma na mga kanta mo, naiiyak pa din ako kapag naririnig ko mga kanta mo.

exxxcited na mani!

2007-02-14T14:13:00.000+08:00

ilang araw/linggo na lang, ako'y lilipad na paalis ng walang kwentang bansang pilipinas. sana pagbalik ko dito may baon na akong magandang balita para sa mga magulang ko. sana pagbalik ko dito, makaalis na ulit ako pagkatapos ng ilang araw. tangina. kung alam niyo lang kung gano ko na kagusto umalis dito. limang taon na ako nagtatrabaho't wala pa din akong ipon. ang perang gagamitin ko papunta dun ay dala ng pagbenta ko ng kung ano anong bagay. uutang pa ako ng kaunti sa ermats ko (salamat ma! hehe!). pasensya na. hirap lang talaga ng buhay ngayon eh. hehe!

ngayon ay valentine's day. eh ano ngayon?! putangina. hindi ko talaga maintindihan kung bakit kelangan ipagdiwang itong araw na eto. araw daw ng mga puso. araw na kung saan ang mga magsyota ay extra malambing at mabait sa isa't isa. eh ano ngayon?! punto ko lang, dapat di lang kasi sa isang araw ginagawa to. dapat buong taon...dapat palagi. ano mangyayari sa inyo pagkatapos ng valentine's day? balik sa dati? dating gawi ulit? tipong wala na yung kasweetan, wala na yung kalambingan? kalokohan yan. ang galing nga naman ng mga tao. naisip ko lang...wala sigurong maipagdiwang ang mga tao sa buwan ng pebrero...kaya gumawa na lang sila ng ganyan. tiba tiba naman ang mga kainan at mga nagbebenta ng bulaklak, tsokolate, cake, at iba pa. sobrang trapik pa kapag ganitong araw. pakshet. mga tao nga naman..andaling magpadala para sa mga bagay na walang kwenta. teka teka..napagisip ko lang..parang ganyan na din nararamdaman ko tuwing pasko ah. hehe!

sensya na. di ako bitter tulad ng malamang iniisip niyo. may gf po ako. masaya naman ako. kaya tigilan niyo na ang mga haka-haka na malamang may poot lang ako.

t@ng!n@. naiimadyin ko na si Mark na sinasabihan ako "you're getting too old man." ayos.

sa sabado nga pala. ipagdidiwang ko ang aking kaarawan. pero feeling ko. bente singko pa din ako. haha! simula nung tumapak ako sa edad na yun, pakiramdam ko'y di na ako tumatanda. ayos ba? ayos na ayos!

kasalukuyang nakikinig sa: Sugarfree - Kwarto

bagong simula...

2007-02-12T17:03:00.000+08:00

nung sabado, bumili ako ng bagong cellphone dun sa kaibigan kong nagbebenta ng mga cellphone at iba pang gadgets sa greenhills. ang napusuan kong model ay yung W810i ng Sony Ericsson. malupet din tong teleponong eto. kumpleto na din dahil may 2mp camera, mp3 player, radyo at organizer. swabe na din. pero kahit pano, namimiss ko na yung P910i ko. di naman kasi ako magpapalit ng cellphone kung di nasira yung keypads nun eh. haaaay...nakakalungkot. ako pa naman yung tipo ng tao na deins nagpapalit hanggang naluma na ng todo o nasira na yung bagay. kumbaga, sulit na sulit. kaya't ganun na din ako ka-alaga sa mga gamit ko.

kakaaliw. nakita ni mindy na nakabili na ako kaya ayan, pati siya'y naeengganyo na bumili din ng parehong modelo sa amin. haha!

2-0 na nga pala ang PBA finals. muhkang malabo talagang manalo ang Ginebra dahil sobrang lakas ng San Miguel. natatawa lang ako dahil parang binebenta na nga ng San Miguel ang laro pero kinapos pa din ang mga taga baranggay (halatang halata yung pagtira ni dorian pena ng freethrows niya). Sana makahabol pa ang mga taga Baranggay para masiyahan ang milyong milyon nilang taga-hanga. GI-NE- BRA! GI-NE-BRA! nakakamiss tuloy yung panahon nila pido, noli, vince, jawo, bal, marlou. dun ako last ginanahan sa panunuod ng PBA eh. hitik na hitik sa aksyon at kung ano ano pang katatawanan kapag nakakapanuod ka ng PBA. May batukan, may sikuhan, may murahan. Kumpleto! hehe!

paikot ikot ang storya ng mundo

2007-02-08T11:05:00.000+08:00

*&^%$#@!!! walang katapusang ka-emohan at kamalasan. ayaw ko na! pagod na pagod na ako! kelan ba ako dadaanan ng swerte? wag na wag niyo din akong sasabihan na may mas malas pa sa akin dahil hindi ako sila. hindi ko nararamdaman ang nararamdaman nila. lalo nang hindi niyo nararamdaman ang nararamdaman ko. hindi ko din iniisip ibang tao (for a change) dahil hindi naman nila ako iniisip.

putangina. ano ba nangyayari sa akin? dati masiyahin akong tao. optimistic ika nga. pero ngayon ang baso..laging kalahating ubos. hindi kalahating puno. amf!

sabi nga ng razorback: "sino bang nagpapaikot ng mundo? pakipara lang po't bababa na ako!". ayoko na! suko na talaga ako.

teka...para patas at kahit pano may rason akong mag-aangal dito...

kaninang umaga, nagemail sa akin yung accouting ng kumpanyang to. kulang daw yung mga binayaran kong tax ng mga P2,500. oo, mas malaki sa ibang tao. pero ano ngayon? ako ba sila? hindi. malamang naman mas marami silang pera kesa sa akin at kaya nilang bayaran yun. eh ako? hindi na nga umaabot ng diyes mil ang sweldo ko kada kinsenas eh...madadagdagan pa ng kaltas. parang hindi pang project manager yung nakukuha ko noh? totoo yan. you fucking better believe it.

hindi ko na ililista yung iba pang rason din. dahil hindi ako matatapos.

'tila nga't tama ang kasabihan ng nakararami...pera nga ang nagpapaikot ng mundo. napansin ko lang sa lipunan natin (hindi lang dito sa kumpanyang ito) na kapag mayaman ka. ikaw na ang pinakamagaling. ikaw na ang laging tama. na walang kwenta at walang masasabi ang mga walang pera. kung big time ka (dahil mayaman ka), ikaw ang titingalain. kung mayaman ka...may "K" ka, may say ka sa lahat. para kang artista na titingalain ng lahat. bibigyang puri. putangina niyong lahat.

so teka...mabalik tayo sa usapan...sa laki ng tax na binabayaran ko (putangina niyo, wag niyo sasabihin na malaki ang tax ko dahil malaki sweldo ko. pakibasa ulit yung sinulat ko sa taas kung magkano nakukuha ko tuwing kinsenas. go figure biatch!)...san napupunta yung pera? ang mga kalsada na dinadaanan ng mga kotse natin malubak pa din. yung mga pulis nagpapatrapik. yung mga stoplights di gumagana. mga walang kwentang taong nakaupo sa pwesto, kung ano ano lang ang pinagtatalunan. tumataas ang bilihin. i can continue to rant about every little fucking thing that is happening right now but i will just choose to stop. because i want to. from now on. i will do things the way i want them to be done. no matter what other people say or tell me. fuck them. fuck everyone!

currently fucking listenin' to: the teeth - shooting star

gusto kong matutong magdrive...

2007-02-07T14:33:00.000+08:00

tuwing naririnig ko ang kantang overdrive ng batikang eraserheads, tuwang tuwa ako. ika nga ni ely sa isa sa mga gigs nila "this song is about escaping, going somewhere, just driving around". napakasimple nung kanta pero lagi akong tinatamaan. siguro dala ito ng pagod sa pagiging emo. sa pagiging malungkutin at mapagisip. gusto ko lang magdrive. gusto ko lang lumipad. gusto ko lang kumawala.

nakakapagod din yung lagi ka nagiisip. kanina, habang ako'y papasok sa opisina bigla nanaman akong tinamaan ng kalungkutan. andaming tanong ang biglang bumagabag sa isipan ko..."ano ba talaga ang gusto kong gawin? ano ba talaga ang mangyayari sa buhay ko? ano ba ang kahihinatnan ng lahat ng ito? kung maisip ko na ang gagawin ko, magiging matagumpay kaya ako dito?" sa bawat sagot na maisip ko para sa bawat tanong...may katumbas na kontra. ika nga nila...may katumbas na tamis ang lahat ng pait. may katumbas na ligaya ang bawat lungkot (kaso parang di ko pa nakikita yung akin). may katumbas na lalake ang bawat babae (anyenye!). ayun. samakatuwid, pagdating ko sa bus kanina inantok at napagod kagad ang utak ko sa kakaisip. ayun..tulog ako sa bus.

sa biyernes, magpapainom kami ni moel, albert, macky, carlo at choi. si moel, albert at macky ay aalis na sa kumpanyang pinagtratrabahuhan namin. si carlo ay bertday kasi nung huling araw ng enero't magkalapit lang ang amin ni choi. dun ko na lang siguro ibubuhos ang lahat ng sama ng loob ko. warakan nanaman to. amf!

pero habang di pa biyernes...

please please lang turuan niyo akong magdrive.

pebrero siyete.....

2007-02-07T11:18:00.000+08:00

kagabi nag-jamming kami ng banda ko. unang jam. sagwa. sa pagkaalala ko, hindi ganito kasagwa nung unang nag-jam yung suspicious character. pero sige. bibigyan ko ang aming sarili ng benefit of the doubt. ok naman boses ni alva. kaya niya yung boses ni gwen stefani sa kantang "simple kind of life". si jp (drums) halatang nangangalawang. si mark (bassist) halatang di pa sanay humawak ng baho (gitarista kasi siya ng fancycakes). si jeb walang wala sa timing. ako man, may mga sabit at mali din. muhkang malayo pa to bago kami umabot sa performance level. gusto ko na nga banatan kagad ng mga orig eh. medyo nawala din yung excitement level ko. di kasi kami ok. haha! pero kahit pano, pwede na din...at least may umpisa.

o nga pala..wala pa din kaming pangalan. kaya kung may maisusuggest kasyo...post lang kayo dito sa aking tagboard o kaya magcomment kayo dito.

o nga pala. kagabi ko lang napatunayan na di ko talaga trip ang metal na pedal. yun kasi pedal ni jeb, hindi ko talaga masakyan yung tunog. pasensya na. kanya kanya lang naman yan e. mas maganda pa din talaga ang overdrive o di kaya distortion.

salamas!

kasalukuyang nakikinig sa: urbandub & dicta license - future

pebrero sais....

2007-02-06T15:02:00.000+08:00

sa wakas. pagkatapos ng lahat ng poot at kabaliwhan na nararamdaman o nararanasan ko may mga magandang mangyayari din sa akin. mamayang gabi malamang magjamming kami ng bago kong banda. di ko pa alam kung ano mangyayari sa amin o ano ang tunog namin pero ang napagusapan namin na pagjajammingan ay ang "today" ng smashing pumpkins, "my hero" ng foo fighters, at "simple kind of life" ng no doubt. rekta na din siguro kami sa mga orihinal na kumposisyon ng bahista namin (na gitarista din ng bandang fancycakes).

umorder na din ako ng Holga galing kay whimpee ng Lomo Manila malamang daw ay pagkalipas pa ng pebrero disiyete ko makuha yun. ayus lang. saktuhan din. siguro naman pagdating ng araw na yun, may pera na ako. hehe! regalo ko na din yun sa sarili ko sa nalalapit kong kaarawan.

maligayang bati sa aking sarili. ayos. sana naman itong taong eto ay masaya na ako.

bawasan na ang pagiging emo. amf!

kasalukuyang nakikinig sa: session road - hiram

pebrero singko...

2007-02-05T11:21:00.000+08:00

amf! lunes nanaman! umpisa nanaman ng isang linggong trabaho. lagi na lang ganun. parang tenbits na tenbits ang weekend. kelangan ko na ata talaga magpahinga o magrelaks.

etong mga nakaraang araw. nagumpisa nanaman ako maging emo. ewan ko ba! amf na buhay to. sinusubukan ko naman maging masaya pero anlabo talaga. hehe...lista ko yung mga rason na naiisip ko sa tuktok ng ulo ko...

1.) malapit na ako magbente siyete...hindi ko pa din kayang mabuhay mag-isa. amf! P12000 na cellphone nga hindi ako makabili eh. labo talaga. teka, magkalinawan muna tayo ah. di porke project manager ang trabaho ko, ibig sabihin malaki na ang sweldo ko ah. napagalaman ko nga na ang sweldo ko pala dito ay katumbas lang ng isang normal na programmer. amf! lupet diba? kung susuriin mo ng maigi, ako dapat ang bisor o bossing ng mga yan...pero katumbas lang o mas maliit pa ang sweldo ko sa kanila.

2.) kanina papasok ako sa opisina habang nasa bus, napansin ko may parang dumi yung bag ko. parang isang butil lang ng kanin...siyempre, aalisin ko sa bag ko yun. amf! tae ata ng butiki yun eh. badtrip. kung malas ka...malas ka talaga!

3.) gusto ko pa ding makapunta ng singapore. hanggang ngayon, wala pa din akong makitang ok na trabaho dun. gusto ko pumunta dun maski walang trabaho, pero tulad ng nasabi ko dun sa numero uno...wala akong pera. nahihiya din akong umutang sa mga kamag-anak ko. kaya eto. nagtitiis pa din sa walang kwentang bansa na to.

4.) kapag nanunuod ka ng balita mapapansin mo na kung ano anong rason lang ang pinagaawayan ng mga pulitiko natin. pati pag-takbo ni lito lapid at manny pacquiao pinaguusapan. amf! eh kung tinututukan niyo na lang kaya ang pag-unlad ng bansa natin kesa ginagawan niyo ng isyu yung pagtakbo nila?!

5.) yung oto ko, muhkang masisira nanaman. amf! gastos nanaman!

ang isang medyo ok lang na nangyari sa akin ay bukas, may praktis na kami ng banda ko. sa wakas. pero di pa din natin sigurado kung ano mangyayari sa amin. kung ok na kami o hindi

putangina. puno't dulo gn halos lahat ay pera. tila, tama nga yata at pera talaga ang nagpapaikot ng mundo. kaya kung sino man yung nagpapaikot ng mundo, baka pwedeng pakipara lang po't bababa na ako.

ayoko na.

kasalukuyang nakikinig sa: sponge cola - sa bingit ng isang paalam (pasensya na. di ko sila trip pero ok 'tong kanta na to)

kodakan naman dyan!

2007-02-02T16:20:00.000+08:00

itong mga nakaraang araw, medyo nawiwili ulit ako sa pagkuha ng mga litrato. naaaliw ako dun sa naging uso nung mga nakaraang taon...ang lomography. napapabasa ako sa mga site tulad ng lomomanila at iba pa.

napagdesisyunan ko na kahit wala akong pera..para lang malibang ko sarili ko habang di ko pa kayang bumili ng bagong telepono o mp3 player...bibili muna ako ng mumurahing camera. at etong woca ang napusuan ko. kaya bukas, pupunta kami ni nette sa hidalgo para bumili o tumingin kung meron niyan dyan. hindi siya lomo...pero artsy crap camera pa din. astig.

pebrero dos...

2007-02-02T10:25:00.000+08:00

kahapon ang evaluation ko para dun sa tatlong huling buwan ng 2006. medyo nalungkot ako sa binigay sa akin ng boss ko. sa aking opinion mababa masyado yun para sa mga ginawa ko o nagawa ko nung mga panahong yun. ang mga tinukoy na punto ay dahil dun sa kagagawan ng isang kasama ko sa trabaho. unang una, hindi ko naman kasalanan na ganun ang kalidad ng trabaho ng tao na yun. pangalawa, di ko din naman kasalanan na tinanggap nila yung tao na yun sa kumpanya na eto. pangatlo, di ko naman din lalo kasalanan at napunta siya sa team ko. sila sila din naman ang naglalagay ng mga tao sa mga project. hindi na din ako nagsalita dahil alam kong wala din namang kwenta kung pinatagal ko pa yung usapan. wala din naman mangyayari at di na din naman magbabago isip nila dun. hindi ako makatulog ng maayos kagabi dahil dun. iniisip ko talaga kung san ako nagkamali at kung ano pa ang mga pwede kong gawin. lahat ng anggulo sinilip ko. pagkatapos ng lahat ng pag-mu-muni muni na ginawa ko...naisip ko lang talaga na kung ganun ulit ang maging sitwasyon, hindi din maiiba at malalayo ang kahihinatnan nun.

siguro, oras na nga para buksan ko yung aking mga mata para sa mas magagandang oportunidad sa akin. tumagal na din naman ako ng higit dalawang taon dito. medyo hindi ako naging aktibo sa paghahanap ng ibang oportunidad. hindi ko sinasabi na maghahanap na talaga ako ng trabaho. pero magiging mas bukas na ako dun kesa dati. muhkang mahihirapan lang ako lalo dito at di ko makakamit yung mga gusto ko sa buhay ko eh.

minsan talaga...hindi mo maiaalis na ikumpara ang buhay mo sa ibang tao. ano ba meron sila na wala ka? bakit pinanganak silang mas may kaya kesa sa yo? andaming tanong pero parang ang hirap talagang sagutin. at sa mga ganitong pagkakataon, kung nahanap mo naman ang sagot, malamang sa hindi...malulungkot ka lang. tipong lalo mo lang ibabaon ang sarili mo pababa imbes na matuwa ka.

nakakawalang gana tuloy gumawa ng kahit anong bagay ngayon. ayaw gumana ng utak ko. ayaw gumalaw ng katawan ko. ayos!

kasalukuyang nakikinig sa: holding hands - say goodnight

laplapan sa bus

2007-01-31T13:48:00.000+08:00

lupet. kanina wala masyadong sakay yung bus. sa pinakalikod ako sumakay kasi medyo may kalakasan yung TV ng bus. maya maya may isang mag-irog na sumakay at tumabi sa akin sa likuran. bigla na lang naglaplapan yung dalawa. hahaha! hindi man lang sila nahiya. walang tint yung bus, ang liwanag. pati yung kunduktor, medyo napapatingin kapag kumukuha ng bayad sa ibang nakasakay eh. sa lakas ng TV, naririnig ko pa din yung "tsup tsup" na tunog. lupet. hahaha!

wala lang. aliw na aliw ako dun. kala ko magshoshow na sila kanina eh. kabitin. haha!

ansarap ng walang trapik

2007-01-26T09:16:00.000+08:00

ang sarap talaga magdala ng kotse papasok sa trabaho. onti ang hasel, di ka nauusukan, di ka pagod. medyo magastos nga lang, pero swak na din. ngayon, tuwing biyernes lang ako nakakapagdala ng oto dahil wala na akong libreng mapaparadahan. kinuha na kasi ng mga pinuno ng kumpanyang eto yung mga paradahan na bakante eh. kaya tuwing biyernes, napapagastos ako ng P120 sa pagparada ko dyan sa PBCom tower. ayus na din. isang beses sa isang linggo masarap ang buhay ko maski butas ang bulsa. mwehehe!

ang aga ko nakatulog kagabi. siguro sa sobrang pagod sa layo ng nilakad ko pauwi at dahil na din sa mga bagay na paulit ulit tumatakbo sa isip ko. kanina naman, ang aga ko sobra nagising. ayun, parang pagod pa din ang isip ko. hahaha! labo. naisip ko na kung pinayagan ako ng boss ko na magbakasyon ng isang buwan, magsisilbi na din talaga itong pahinga. medyo may katagalan na din kung kelan ako nakapagrelaks at nagpakasaya.

usapang musika naman. etong mga nakaraang buwan, masyado kong nilunod ang sarili ko sa opm. napagisip isip ko kasi na andaming mga grupo o mga nilalang dito sa pilipinas na magaganda ang ginagawa. lalo na't umuusbong ang eksena ng tugtugan. "love your own" kumbaga. siguro, isa lang yan sa onting bagay na pwede ko pagyabang sa pinas. P&^%$ ina mo pa din gloria! hehe! umayos ka na sana. sama mo na yung kunwari mong asawa na maraming pera sa ibang bansa.

balik tayo sa kinukwento ko...wala lang. itong mga nakaraang linggo kasi, parang naging bukas na ulit ako sa pagdinig ng mga banyagang mga banda o grupo. ansaya din dahil andami kong napupulot na diskarte sa pagtugtog na pwede ko sigurong gamitin o haluan ng sarili kong istilo. kahit alam kong deins ako magaling, pinagpipilitan ko pa din sarili ko na tumugtog. kakaiba talaga kasi yung pakiramdam kapag nasa entablado na ako. tipong wala kang pakialam, tipong gusto mo lang ilabas lahat. "natural high" ika nga. astig! astig! kaya yun lang po. abangan niyo po yung bago kong banda...sobrang lapit na neto (sinasabi ko na sobrang lapit na mabuo neto simula setyembre nung nakaraang taon pa. haha!).

teka, magtatrabaho muna ako. mamaya na lang ulit ako magpapaskil ng mga naiisip ko.

enero bente singko, huwebes

2007-01-25T14:13:00.000+08:00

ewan ko ba kung anong meron sa araw na to pero medyo nalungkot nanaman ako. amf!!! minsan talaga tinatamaan ka ng kalungkutan sa di mo maisip na kadahilanan. siguro nung namigay ang diyos ng kalungkutan, dalawang beses ako pumila dati.

may mga bagay na sadyang di mo makuha kahit na anong gawin mo. ibig lang siguro nito sabihin, hindi ito para sa yo. dahil kung di ukol, di bubukol. kaya nga minsan, kapag sinasabihan ka ng mga tao na "kung may gusto ka...gawan mo ng paraan." pwede mo silang murahin dahil malamang sa hindi, hindi ka nila naiintindihan. wala sila sa sitwasyon mo. kapag minamaliit ka sa isang bagay na tuwang tuwa ka. murahin mo din...sabayan mo na ng batok. ibig lang sabihin nun, nagmamayabang sila at sinusubukan nilang pabagsakin ka. taena niyo!

nagpaalam na ako sa boss ko na magpapahinga muna ako ng isang buwan. gusto ko lang siguro na pagbigyan ang sarili ko na makapagisip isip kung ano ba talaga ang gusto ko sa buhay. siguro, dito ko na din susubukan na ituloy yung matagal ko nang binabalak. pagpalain naman sana ako ni lord.

may kwento nga pala ako. kagabi, nakipagkita ako sa mga magiging bago kong kabanda. nakilala na din namin yung dapat kakanta sa amin. pero ewan ko ba. parang may mali eh. okey naman po itsura niya, seksi naman po. gustong gusto ng mga kabanda ko maski di pa namin naririnig kumanta. pero parang meron siyang alinlangan sa pagsali. siguro dahil pers taym niya sumali sa ganun. sanay siguro sa eksena na tipong R&B at showband ang tugtugan. pers taym niya nakasama sa gig kung saan halo halo ang tugtugan. may pop, may rock, may alternative, may mga gurang na tumutugtog. hehe! ngayon daw siya magbibigay ng desisyon niya sa akin. sa sarili kong pananaw, mas maigi siguro na subukan muna namin ng ilang tugtugan o jamming session para maramdaman namin talaga kung okey ba kami sa isa't isa. kating kati na talaga kaming tumugtog. yung drummer at ako, medyo matagal na nabakante, yung isa pang gitarista namin...pers taym din na magbabanda kaya medyo ganado din. yung bahista naman pers taym magbabaho. so lahat eto may kapaan talaga na mangyayari.

naknamf!!! pinangako ko na sa sarili ko na hindi ako magiging emo sa blog na to ah. sadyang hindi ata maiwasan yung ganito.

iniisip ko na lang na kung ako malungkot...may mas malungkot sa akin. hahaha! loser!

kasalukuyang nakikinig sa: dong abay - perpekto

mga malulupet na pick up lines!

2007-01-24T16:45:00.000+08:00

nakuha ko ito sa isang email galing sa ka-opisina ko. ambabaw lang pero lafftrip talaga to. enjoy!

Pick-up lines ng mga malulufet….

1. Minamalat na naman ang puso ko..
*** paano kasi, laging sinisigaw ang pangalan mo..

2. Ikaw ba may-ari ng Crayola??
*** ikaw kasi nagbibigay ng kulay sa buhay ko..

3. Uy picture tayo!!
*** para ma-develop tayo!!

4. Kung ikaw ay bola at ako ang player, mashushoot ba kita??
*** hinde, para lagi kita mamimiss..

5. Can i take your picture??
*** coz i want to show Santa exactly what i want for christmas!!

6. Exam ka ba??
*** gustong gusto na kasi kitang i-take home eh!!

7. Lecture mo ba ako??
*** lab kasi kita..

8. Centrum ka ba??
*** kasi you make my life complete!!

9. Miss pwede ba kita maging driver??
*** para ikaw na magpapatakbo ng buhay ko..

10. Mahilig ka ba sa asukal??
*** ang tamis kasi ng mga ngiti mo..

11. Pinaglihi ka ba sa keyboard??
*** kasi type kita..

12. I hate to say this but... You are like my underwear..
*** coz i can't last a day without you!!

13. Ibibili kita ng salbabida..
*** kasi malulunod ka sa pagmamahal ko..

14. Pwede ba kitang maging sidecar??
*** single kasi ako eh..

15.Me lisensya ka ba??
*** coz you're driving me crazy eh..

16. May kilala ka bang gumagawa ng rel??
*** may sira ata relo ko.. pag ikaw kasi kasama ko, humihinto ang oras ko..

17. Grabe nakakatawa yung mga pick-up lines noh?? hahaha! May alam ka pa bang iba?? Wala na akong maisip eh..
*** coz all i ever think of is you..

18. I'm a bee..
*** can you be my honey??

19. Nakakatakot di ba ang multo??
*** pero mas nakakatakot kapag nawala ka sa buhay ko..

20. Am i a bad shooter??
*** coz i keep on missing you..

21. May lahi ka bang aswang??
*** ang pangit mo kasi eh..

22. Naniniwala ka ba sa love at first sight??
*** O gusto mong dumaan ulit ako??

23. Mabilis ka siguro sa mga puzzle noh??
*** kasi kakasimula pa lang ng araw ko, pero nabuo mo na agad..

24. Excuse me.. Are you a dictionary??
*** because you give meaning to my life..

25. Bangin ka ba??
*** nahuhulog kasi ako sa'yo..

26. Pustiso ka ba??
*** kasi, can't smile without you..

27. Pagod na pagod ka na noh??
*** maghapon at magdamag kana kasing tumatakbo sa isipan ko eh..

28. Me butas ba puso mo??
*** kasi natrap na ako sa loob, can't find my way out!!

29. Anung height mo??
*** ha?? pano ka nagkasya sa loob ng puso ko..

30. Hey, did you fart??
*** coz you blew me away!!

31. Sana "T" na lang ako..
*** para i'm always right next to "U"

32. Are you Jamaican??
*** kasi Ja-maican me crazy!!

33. Nde tayo tao..Nde hayop …BAGAY tayo…BAGAY tlga tayo…
34. Ako ay isang exam…kaya sagutin mo na ako...

kasalukuyang nakikinig sa: chicosci - 7 black roses

enero bente kwatro...

2007-01-24T11:26:00.000+08:00

zzzzzzzzzzzzzzz...mamayang gabi kermit productions po sa kolumn bar. pupunta po kami ng bago kong banda pero di kami tutugtog. bonding lang...o di kaya, banding lang po muna. mamaya na siguro paguusapan kung kelan ang unang jam namin. hehe! sana matuloy na eto para may mabura na ako sa listahan ko ng mga bagay na gustong gawin pero di ko magawa.

kahapon, kinausap din ako ng aking pinakamamahal na inay. pinagpipilitan na niya na pumunta na ako ng singapore. yun lang. pareho pa din ang sagot ko sa kanya. di ko kaya dahil wala akong pera. olats.

sana'y pagpalain naman ako ng diyos. :)

itong mga nakaraang araw nga pala...madalas ay sinusubukan ko na maging masaya. medyo bawas na po sa pagiging malungkot o emo. nakakapagod din maging ganun ah. wala din naman akong napapala. kaya eto...ngitian na lang natin ang mga walang kwentang nangyayari sa buhay natin. amen!

kasalukuyang nakikinig sa: bamboo - awit ng kabataan (live)

enero bente dos, lunes...

2007-01-22T18:11:00.000+08:00

lupet. bago nga blog ko, napakatamad ko naman magsulat dito. naisip ko bigla. walangya, tala-arawan to ah. dapat araw araw ko sinusulatan to. ang kaso eh wala namang nangyayari sa akin nitong mga nakaraang araw.

hanggang ngayon itong mga to pa din ang pinagdadasal ko...

1. makahanap ng trabaho sa singapore. parang awa niyo na. pagod na pagod na ako sa bansang eto. kating kati na ako umalis dito. walang kwenta ang mga nagpapatakbo ng bansang eto. kahit pagbalibaliktarin mo pa ang mga namumuno, pareparehong tae lang yang mga yan.

2. mabuo yung bago kong combo. tatlong bokalista na ang nakausap namin pero sadyang mailap sa amin ang kantatero. yung una, estudyante pa lang...ang sabi sa amin ay tutuunan niya muna ng pansin ang kanyang pag-aaral. yung pangalawa, medyo malambot ang tunog na gusto. pop, ika nga. hehe! yung pangatlo naman...ok na sana. kaso biglang umatras sa mga kadahilanang di ko din alam (ang sabi niya ay family emergency daw, pero malay ba natin). paksyet! sana lang matuloy na to, kating kati na ako gumawa ng musika at tumugtog ulit sa isang entablado.

**onting palatastas lang po. sa enero trenta'y uno, tutugtog yung isa ko pang banda, ang holding hands sa kolumn bar sa may tomas morato. sana po makadalo kayo dun dahil olats kami. sobrang tagal na namin di tumutugtog. hehe! pero seryoso po, maganda po mga kanta namin at nakakaiyak. e-log ika nga. emo na tagalog. hehe!

3. mabili ko yung mga bagay na gusto kong mabili. simpleng simple diba?

salamat sa pagtangkilik. balik po tayo sa kung ano man yung pinagtutuunan niyo ng pansin bago kayo napadpad dito.

kasalukuyang nakikinig sa: hiraya - the flight

new year's resolution

2007-01-10T16:40:00.000+08:00

o nga pala. isa ako sa mga klase ng tao na hindi naniniwala sa mga sinasabing new year's resolutions. ito'y dahil hindi naman nasusunod ang mga ito't pawang mga kalokohan lang. pero eto ako't gumawa ako ng sarili kong new year's resolution at wala akong balak na hindi ipatupad eto.

napagusapan namin ng mga ka-opisina ko na magpapayat na pagsapit ng bagong taon. ang lupet, dalawa kami ni Benjo na nagumpisa na. tipong mga tuna na lang at tinapay para sa pananghalian. bale binabago lang namin ang aming mga habits pagdating sa pagkain.

kakain kami ng agahan na may kanin at parang isa ito sa mga normal mong kinakain. pagdating ng pananghalian, tinapay na lang ang kakainin namin tapos sa hapunan kakain kami ng kakaunting kanin. ang rason ko kung bakit ako kakain pa din ng kanin sa gabi ay para umabot ako kinabukasan kung saan yun na ulit ang sunod na kain ko.

sana maibalik ko ang dati kong timbang at itsura. para maibalik ko din ang numero ng mga babae ko. hehe! biro lang po.

kasalukuyang nakikinig sa: mayonnaise - panaginip

tuloy ang ligaya

2007-01-10T16:23:00.000+08:00

pangalawang sunod na araw ko na to na halos wala akong ginagawa sa opisina. medyo nagaantay lang naman din ako ng gagawin pero andun na din yung parte na tinatamaan talaga ako ng katamaran. sa kasalukuyan, dalawang bagay lang ang prioridad sa buhay ko (yan ay bukod sa pamilya at sa aking kasintahan). ang makabuo ulit ng isa pang banda at makapaghanap ng trabaho sa Singapore. medyo magkasalungat yung mga planong yun noh? pero naisip ko na itong dalawang ito ang gusto kong gawin ngayon. medyo desidido ako na kahit pano, kahit isa sa mga yan ay matupad. kumbaga, kung wala yung isa, at least okey pa rin ako.

kanina lamang, nagpadala ng mensahe ang kaibigan kong si dey sa akin na hindi na daw siya sasali sa banda. nagkaroon daw ng family emergency kaya hanap na lang daw ng iba. ok. eh di tuloy ang paghahanap. sana sa mga sunod na araw, may mahanap na kami na kakanta para sa amin. mas papabor sa amin kung kakilala na namin o di naman kaya ay kakilala ng kakilala. iwas na din sa mga isyu na pwedeng pag-ugatan ng hindi pagkakasundo.

itong mga nakaraang araw, parang nangangati akong bumili ng bagong laruan. hindi ko alam kung ano ito pero alam kong gusto kong may pinagkakaabalahan ako. pwedeng ipod, zune, o di naman kaya'y camera. pero ang problema, wala naman akong perang pang-gastos. eto't nasira pa ang aking altec lansing na headphones. naknangkamote naman! tapos eto pa. wag ka. oras na para sa pag-tune up ng aking kotse.

naknampota. walang katapusang gastos. walang katapusang problema. ang hirap nga namang maging mahirap.

kasalukuyang nakikinig sa: dong abay - kukote

bagong taon

2006-12-21T09:13:00.000+08:00

kanina habang ako'y papasok dito sa trabaho naisip ko na medyo nakaka-alarma yung dami ng tao na magreresign sa amin sa susunod na taon. hindi ko din sigurado kung isa na ako sa mga mapapasama sa bilang na yun. hindi naman ako tulad ng iba dyan na madaling madala sa mga tao. tipong mga tropa mo aalis na, kelangan umalis ka na din. kung sakali man na ituloy ko ito, meron talaga akong mga rason na naisip.

unang una, gusto ko na talaga mapunta sa singapore. oo, dun sa boring na bansa na yun. oo, dun sa bansa na yun na kasing laki lang ng metro manila. oo, dun sa bansa na yun kung san tingin ko makakaipon ako ng pera. oo, dun sa bansa na yun na sobrang linis at tahimik. pwede ko pa pagpatuloy yung mga rason ko kung bakit gusto kong pumunta dun pero titigil na ako.

pangalawa sa mga rason ko ay medyo napapagod na ako dito sa trabaho ko pero wala namang nangyayari sa akin dito. lampas isang taon na at hindi pa din tinataasan ang sahod ko. puro ka obertime pero yung sinusukling bayad sa iyo'y hindi naman sapat. hindi naman ata makatarungan yun.

pangatlong rason, tingin ko talaga mahirap mabuhay sa bansang eto. tuluyan na akong nawalan ng respeto at pag-asa sa walang kakwenta kwentang namumuno sa bansa natin. simula sa ating walang kwentang pangulo na si gloria (putangina mo! hingi angkop ang pangalan mo sa yo pandak!), hanggang sa mga baranggay tanod na kadalasa'y nangingikil ng kung sino sino sa lugar na sakop niya. basta para sa akin, kapag may kinalaman ka sa gobyerno, wala kang kwentang tao. masahol pa ang mga tao na may kinalaman sa gobyerno kesa sa mga reypis na pidopilya. dahil parang ganun na din naman ang ginagawa niyo. niloloko niyo ang mga tao na pinaniwala niyo sa mga walang kakwenta kwentang mga paasa niyo.

ahem...pasensya na. pwede ko pagpatuloy yung mga hinanakit ko sa gobyerno natin pero titigil na ako dahil hindi ako matatapos dito. hehe!

pang-apat na rason, bukod sa mas madali akong makakaipon ng pera sa ibang bansa, naisip ko na gusto ko ding maranasan ang mamuhay mag-isa. yung tipong walang nangengealam sa yo kung ano man gawin mo sa buhay mo.

sa ngayon, pinagdadasal ko lang na sana may kumuha na sa akin dun. hehe!

kasalukuyang nakikinig sa: the beatles - help!

magandang umaga!

2006-12-19T10:24:00.000+08:00

kalimutan na natin ang nakaraan. magsimula ulit tayo sa wala.

welcome sa bago kong tala-arawan. ewan ko ba pero nawalan na lang talaga ako ng gana dun sa dati kong blog. pakiramdam ko lang talaga, kelangan ko ng mga bagong bagay. bagong buhay, bagong banda, bagong trabaho, bagong lahat.

sa mga taong sumubaybay sa mga walang kwentang sinulat ko dun sa luma kong blog...salamat sa inyo. hahaha! labo.

tara na't sumabit na kayo sa samu't saring kwento ng aking buhay.

kasalukuyang nakikinig sa: silent sanctuary - rebound